Het gordijn is gevallen! Het mysterie dat ons al ettelijke maanden in de tang hield, is opgeklaard… en nog wel zonder ons toedoen! Brave communiezieltjes en grootse planners die we (ondertussen) zijn, stond 26 juni in het rood gemarkeerd in onze agenda: www.grietenfre.be-activiteit.
Na een race tegen de klok stonden we fris en monter paraat om 19h, zoals doorgegeven per sms. Groot was de verrassing toen niet om 19.00h, niet om 19.20, maar om 20.00h Annemié voor de deur stond. Griet stond al verrast te huppelen doorheen de gang, Frederik had snel door dat ze niet meer dan een pion was. Dit zou te makkelijk zijn. of toch niet? Aaaargh, die altijd-aanwezige twijfel. Huppekee, de auto in.
Maar waarheen? Richting centrum? nee… ‘t Zuid? nee… of toch? nee, hoor. Ahaaa! E19! Mechelen! scheur naar links. terùg richting centrum! Pffffrt. We geven het op. Dan maar de gebeurtenissen van de week bespreken. Vlaanderen verliest één van haar first ladies, Europa één van zijn first men en de wereld verliest één van haar iconen uit de moderne geschiedenis. En plots staan we er dan… een parking in het midden van Berchem.
Nog nooit geweest. Annemie dan maar volgen, zeker? Hmmm, spannend, hoor. Etentje met alle getuigen net voor de trouw, om het geheel eens te overlopen? Doornemen van de mis met diegenen die willen lezen? Nog even relaxen met twee net voor de laatste twee weken ingaan? Ahaaaa! Een eetgelegenheid! De troubadour. mooi! Donder en bliksem!!!! Wie zit daar in volle getalen op ons te wachten met een grandioze smile op hun gezicht?
nageslacht Van Gaever en Boumans! de broers en zussen incorporated! Straf! Ons vermoeden was geweest dat Steven sowieso een vinger in de pap te brokken had, daar moeten we eerlijk in zijn. Maar dat het geheel reeds van begin een welgeorganiseerd opzet was vanuit béide gezinnen, daar hadden de zussen iéts te goed voor gelogen (tiens, nooit verwacht dat ze er zò goed in waren). Werkelijk mooi om te zien dat twee groepjes van mensen tot een dergelijk resultaat kunnen komen. Zeer bizar voor ons ook om te merken dat mensen waarvan we net geleden nog dachten dat ze elkaar eigenlijk niet kenden, tòch al samen een weg afgelegd hebben.
Verwarrend als het ware. De verrassing was compleet. Niet alleen over de website en alle activiteiten errond, maar ook over het feit dat plots de maskers afgevallen zijn. Het etentje dat volgde was heerlijk, de babbels zoals altijd geweldig gezellig, de finale cadeaus super (twee impressies van onszelve gegoten in een Largo Winch en Kleine Robbe-cover, frederiks twee eerste verzamelde stripreeksen. prachtig), maar ’s avonds laat in bed lagen we toch nog steeds verweesd te staren naar het plafond.
Het leek allemaal gedroomd. Hadden we hen wel voldoende bedankt? Snel nog een sms’je om ons enthousiasme te bevestigen. Je kan je maar gelukkig wanen terecht te komen tussen dergelijke geweldige troep mensen. Bij deze, zussen en broers, schoonbroers en schoonzussen, ONGELOFELIJK BEDANKT! jullie zijn geweldig.
Tags:
onthulling,
troubadour